Toetssteen met extra voorstellingen van Afstandsmoeders

Schrijver Erris van Ginkel over het script:

“Van 1956 tot ver in de jaren '80 stonden zo'n 12.000 jonge vrouwen hun kind af, zonder dat ze het ooit hadden gezien. Niet uit vrije wil, maar gedwongen. Veel vrouwen hebben daar jaren over gezwegen en kinderen kenden de achtergrond van hun adoptie niet. Het heeft levens overhoop gegooid en ontzettend veel verdriet veroorzaakt. Het is schokkend om te lezen hoe deze praktijken systematisch werden uitgevoerd. De overheid, artsen, ze werkten er allemaal aan mee. En de jonge moeders bleven met lege handen en een groot geheim achter.”

Een verhaal dat verteld moet worden

Voor de totstandkoming van de voorstelling sprak Van Ginkel met verschillende van deze moeders en kinderen. Ook in de pers komen de verhalen langzaam naar buiten. Zo publiceerde Trouw onlangs in samenwerking met Omroep Gelderland een reeks verhalen over de gevolgen van de adoptiewet. Van Ginkel: “Er zit nog steeds heel veel schaamte. En soms weet de rest van de familie niet eens dat dit is gebeurd of is het een taboe om erover te praten. Het is ongelooflijk dat deze praktijken zich hebben afgespeeld in Nederland en niet eens zo lang geleden. Daarom vinden wij dat dit een verhaal is dat verteld moet worden.