Fictie en werkelijkheid door elkaar
In Medium Cool laat regisseur Haskell Wexler zijn acteurs bewegen door echte demonstraties en politiegeweld tijdens de Democratische Conventie van 1968 in Chicago. Cinema en geschiedenis komen daardoor gevaarlijk dicht op elkaar te liggen. Het resultaat is een film die je niet makkelijk in een hokje stopt: geen pure fictie, geen pure documentaire, maar iets wat voelt als beide tegelijk.
Camera als getuige en medeplichtige
Journalist John Cassellis legt protest, geweld en maatschappelijke woede vast door zijn lens. Maar op een gegeven moment ontdekt hij dat de televisiezender waarvoor hij werkt zijn beelden deelt met de FBI om verdachten op te sporen. De film stelt zo een scherpe vraag: wat is de verantwoordelijkheid van iemand die filmt? Ben je als cameraman een neutrale waarnemer, of word je vanzelf onderdeel van het verhaal?
Een klassieker over media en macht
Medium Cool is een tijdsdocument over politieke onrust in Amerika eind jaren zestig, maar raakt ook aan thema's die nu nog actueel zijn: de rol van media, de ethiek van beeldvorming en de vraag wie er bepaalt wat er met beelden gebeurt. Te zien in Lab111 in Amsterdam.
