Playtime (4K Restoration)

Een unieke kijk op de moderne stad

In Playtime volg je de onhandige Monsieur Hulot door een wereld van glas, beton en kantoortuinen. Regisseur Jacques Tati bouwde hiervoor een complete stad na: Tativille. Die stad is geen decor op de achtergrond, maar een hoofdpersonage op zichzelf. Tati laat zien hoe mensen verdwalen in een wereld die ze zelf hebben gebouwd.

Stijl en filmtechniek

Tati koos bewust voor het breedbeeld 70mm-formaat om de kille afstand van de moderne stad te vangen. Veel scènes filmt hij met een statische camera, waardoor je als kijker zelf bepaalt waar je naar kijkt. Overal in beeld gebeurt tegelijk iets. Dat maakt Playtime een film die je meerdere keren anders beleeft.

Van flop naar meesterwerk

Bij de première in 1967 viel Playtime niet goed. Het publiek en de kritiek begrepen de film niet, en Tati raakte financieel geruïneerd. Pas later erkende men de film als een van de meest ambitieuze en originele werken uit de filmgeschiedenis. Tati's boodschap — 'Ik pleit voor het individu in een wereld die meer en meer ontmenselijkt' — klinkt nog altijd actueel.