Het levendige debuut van Jean Luc Godard
Kennen we Jean-Luc Godard als topzwaar intellectueel orakel dat zich verschuilt achter een ondoordringbare five o'clock shadow en dito Gitanes-rookgordijn, eind jaren vijftig gold hij als de man die de weg vrij maakte voor films die de polsslag van het grotestadsleven deden voelen, ver weg van de studio's.
In zijn hommage aan de Amerikaanse gangsterfilm uit de jaren veertig brengt Godard Parijs bijna documentair in beeld. De handheld camera volgt Patricia, verkoopster van de New York Herald Tribune die op de voortvluchtige autodief Michel Poiccard (Belmondo) stuit. Hij wordt verliefd, zij geeft hem aan bij de politie, ademloos vindt hij de dood in de straten van Parijs.
Godards debuutfilm geldt door zijn beeldende, niet-veroordelende manier van vertellen, het gebruik van de 'jump cut' en de inzet van jazzmuziek als mijlpaal in de filmgeschiedenis.
