Haar naam is HypoKrisia
Surfacing HypoKrisia ontvouwt zich als een reeks performatieve handelingen die trachten een speculatieve, mytheachtige figuur op te roepen: HypoKrisia. Door Trier bedacht als de vergeten jongere zus van Tiresias, het orakel uit de Griekse mythologie, verschijnt HypoKrisia als zowel fictie als kracht, een aanwezigheid die het begrip van veerkracht en identiteit hertekent.
Volgens de klassieke mythe ziet Tiresias twee slangen die zich in elkaar kronkelen terwijl ze paren. Verontrust door wat hij niet begrijpt, slaat hij de vrouwelijke slang en wordt door Hera in een vrouw veranderd. In Triers herinterpretatie kunnen zowel Tiresias als HypoKrisia worden gezien als transfiguren. Maar HypoKrisia beweegt zich niet naar een definitieve vorm. Ze blijft in het tussengebied. Ze kiest ervoor te bestaan in een staat van onvoltooidheid, altijd in wording.
HypoKrisia wordt neergezet als gevaarlijk, ongrijpbaar en uiteindelijk uitgewist. Net als de slang is ze vloeiend en ongrijpbaar, werpt ze huiden af en glipt ze door de narratieve controle heen. De voorstelling fungeert als een aanroeping, een gebaar om haar terug te roepen van onder het oppervlak waar ze lange tijd onderdrukt is geweest.
Over Charlie Laban Trier
Charlie Laban Trier (geb. 1987, Denemarken) is een podiumkunstenaar die ervoor kiest zijn praktijk diep in het domein van de dans te situeren, hoewel de dans vaak tot uiting komt in andere vormen, zoals: schreeuwen uit het diepste van de ziel die in liederen veranderen, het samplen van tekst, het eindeloos worden van kostuums, het dragen van en zorgen voor schermen, extreem sculpturaal headbangen en meer. Hij ziet dans als inherent rommelig, glibberig en emergent – een vorm van kennis die zich verzet tegen leesbaarheid.
Het leven als transpersoon is een andere belangrijke leermeester in zijn denken en benadering van zijn werk. Charlie beschouwt trans-zijn, net als dans, als een technologie die hem helpt materiaal te compliceren. Het maakt het mogelijk om meerdere beelden te belichamen, toeschouwers te verleiden en vloeiend tussen vormen te schakelen.
Momenteel onderzoekt hij praktijken van collectieve mythevorming, in de hoop gesprekken te stimuleren die zich verzetten tegen vaste betekenissen en uitnodigen tot een herpositionering van de held/het middelpunt
