Women and the Starry Night
Centraal staat Wilma Pistorius’ semi-interactieve Secret Compartment (2022) voor speelgoedpiano’s en muziekdoosjes. Het werk opent een speelse ceremonie van toeval waarin publiek en musici samen de richting van de muziek bepalen.
Rondom dit middelpunt ontvouwt zich een veelzijdig universum van vrouwelijke perspectieven en nachtelijke resonanties. Pistorius’ cellowerken – het introspectieve Intermezzo en delen II & III van ADA, geïnspireerd door Ada Lovelace, pionier van het computerprogrammeren en onverwachte voorouder van hedendaagse ruimtevaarttechnologie – vormt een lyrische verbinding tussen menselijk denken en kosmos.
Vanessa Lann’s Seasons in the Glass Garden (twee delen) laat een fragiel, glinsterend micro-universum oplichten, en Anne Veinbergs Untitled biedt een moment van improvisatorische helderheid dat voortkomt uit het nu. Ten slotte, Takemitsu’s dromerige Orion is een zachte lichtbundel die opent naar de kosmos.