(R)oma Courage

Verleden ontrafelen

Een getraumatiseerde oorlogsfotograaf heeft haar camera neergelegd na een aanslag. Ze dacht haar laatste foto te hebben gemaakt. Een oude foto wordt voor een recordbedrag verkocht. Haar naam duikt opnieuw op, waardoor ze geconfronteerd wordt met het verleden.

Diepe geheimen

Een interviewer zoekt contact voor een gesprek over haar carrière. De vragen die gesteld worden, verschuiven al snel. De interviewer blijkt meer over haar te weten. Meer dan verwacht. Over wat ze altijd heeft verzwegen. Meer dan jij en zij dachten.

Ware identiteit

Dit gesprek ontwikkelt zich tot een levens veranderende ontmoeting voor hen beiden. Twee mensen die hun hele leven met een geheim hebben geleefd. Het stuk diept de vraag uit waarom Bertolt Brecht de Roma-achtergrond van Moeder Courage onbenoemd liet. Giovanni Brand onderzoekt door deze voorstelling wie Moeder Courage vandaag zou zijn. Hij richt zich op de wereld van oorlogsfotografie. Hierin circuleren beelden en krijgen zij waarde, los van hun oorsprong. Dit biedt een unieke kijk.

Over Giovanni Brand

Giovanni Brand (1994) is performer en schrijver en studeerde in 2020 af aan de Toneelacademie Maastricht. Hij vertrekt als maker altijd vanuit het kleinmenselijke, waardoor grote onderwerpen invoelbaar kunnen worden. Hij maakt theater voor het volk met een activistische inslag. Met zijn Stichting NO MAD IS ME werkt hij vanuit een heldere missie om de gemarginaliseerde Romagemeenschap verder te emanciperen en een stem te geven op het toneel. Daarnaast geeft hij met zijn werk een stem aan queers, die in traditionele kringen binnen deze gemeenschap geen bestaansrecht lijken te hebben, en becommentariëren zijn voorstellingen verschillende vormen van discriminatie binnen een machocultuur. Naast het schrijven van originele, rake teksten, gebruikt Giovanni rauwe beelden. Deze worden afgewisseld met emotionele levensliederen uit de traditionele Roma muziek die het kloppend hart vormen van de Roma- en woonwagencultuur.

Over Fania Sorel

Fania Sorel speelde sinds haar afstuderen onder andere bij de Koninklijke Vlaamse Schouwburg, NT Gent, Noord Nederlands Toneel, Toneelhuis, Ro Theater, Theater Bremen en Deutsches Theater Berlin. Ze werkte met regisseurs als Alize Zandwijk (in Nederland en Duitsland), Guy Cassiers, Gerardjan Rijnders, Jetse Batelaan en Pieter Kramer. Fania won onder andere de VSCD Colombina voor beste bijdragende rol in Onschuld (2007) en was genomineerd voor een Theo d’Or voor haar hoofdrol in Branden (2010). Naast het theater is Fania ook in films en tv series te zien.