Ode aan Roze Reuzen

Een strijd die voorlopig nog niet gestreden is

Wij staan als regenbooggemeenschap op de schouders van reuzen. Mensen die organiseerden, protesteerden en rebelleerden in een tijd waarin zij met argusogen werden bekeken. Zij maakten de weg vrij voor de vrijheid die we vandaag zo vanzelfsprekend vieren tijdens World Pride.

Alleen de strijd is nooit helemaal gestreden. En dus staan we tijdens Ode aan Roze Reuzen stil bij toen en nu; en geven we een podium aan een nieuwe generatie die diens Roze Reus een ode brengt. Een intergenerationeel eerbetoon, als het ware. Maaike Meijer, Glenn Helberg en Thomas Wormgoor worden in het zonnetje gezet.

Over Ode aan Roze Reuzen

Een eigentijdse stem komt oog in oog te staan met de Roze Reus die haar, hem of die vormde en de moed gaf om nieuwe paden te zoeken. Elk eerbetoon volgt hetzelfde ritme: eerst gaat historicus on heels Mark Bergsma in gesprek met de reus, terwijl archiefbeelden de verhalen tot leven brengen.

Daarna volgt liefde in kunstvorm, door de odebrenger zelf. Geen stoffige geschiedenisles dus, maar levende, intergenerationele queer geschiedenis. Voor de strijdbare generaties van toen en iedereen die wil weten op wiens schouders we staan, zodat we als regenbooggemeenschap met al haar allies, moedig voorwaarts kunnen gaan.