Een ontmoeting die weigert samen te vallen, en daardoor blijft vonken
RI TE brengt twee uitzonderlijke kunstenaars samen op het podium: choreograaf en performer Marlene Monteiro Freitas, bekend om haar radicale, theatrale lichaamstaal, en flamencodanser Israel Galván, die de traditie van binnenuit openbreekt. Beiden werken intens met ritme, stilte en lichamelijke spanning, maar ze vertrekken vanuit verschillende disciplines en geschiedenissen. Juist die frictie tussen hedendaagse performance en flamenco vormt de motor van hun ontmoeting.
Die ontmoeting krijgt vorm in een minimalistische, onverbiddelijke setting: een houten vloer, een muur, twee stoelen en een flikkerend neonlicht. Nergens is beschutting; de rest van het podium blijft in het donker. Zichtbaarheid is hier een keuze. Wie de ander wil ontmoeten, moet naar het licht stappen.
Wat volgt is geen klassiek duet, maar een speels gesprek in lichaamstaal. RI TE draait om een ontmoeting zonder vooraf vastgelegde afspraken. Er is geen poging tot versmelting of verzoening. Flamenco blijft flamenco, performance blijft performance.
Toch ontstaan er spiegelingen. In timing, houding en detail herkennen de performers elkaar, als een tweeling die gelijkenis ziet maar bewust afstand bewaart. De choreografie speelt met aantrekken en afstoten, tonen en terugtrekken. Bewegingen beginnen en stoppen abrupt, gebaren worden ingezet en weer afgebroken. Dat levert een bijna burlesk spel op waarin humor en spanning hand in hand gaan.
Flamenco verschijnt in fragmenten: een houding, een blik, een uitroep die blijft hangen. Een terugkerend moment vormt het hart van de voorstelling: olé wordt lichamelijke ontlading, waarna het gebaar onmiddellijk zijn tegendeel oproept. Aantrekking slaat om in weerstand, niet psychologisch maar fysiek.
RI TE is daarmee geen demonstratie van meesterschap, maar een ontregeling ervan: een unieke ontmoeting waarin twee sterke artistieke identiteiten elkaar scherp, kwetsbaar én onvoorspelbaar houden.