Plezier als protest
Vertrekpunt voor Enfin, Barbin. is het boek van de 19e eeuwse Herculine Barbin, het enige overgebleven ervaringsverhaal van een intersekse persoon in West-Europa. In haar memoires beschrijft ze hoe ze na een verborgen relatie met een vrouwelijke collega juridisch tot man wordt verklaard. De filosoof Michel Foucault vindt haar memoires ruim een eeuw later en publiceert ze samen met Barbins doktersrapporten, een geromantiseerde versie van haar verhaal van de Duitse psychiater Oskar Panizza en Foucaults eigen beschouwing. In deze vorm verwierf het boek enige bekendheid, waardoor drie mannen Herculine genadeloos hun stem hebben opgelegd.
Met muziek, dans, live video en een stemvervormer legt Marleen de zeggenschap terug bij de rechtmatige eigenaar. Wisselend tussen transparant zichzelf en ‘vet’ aangezette personages geeft Marleen Herculine de queer joy die ze zelf na haar coming out als intersekse persoon gevonden heeft. Plezier als protest, als tegengif voor medische normalisering en maatschappelijke onzichtbaarheid.
Jij en ik verschillen niet zoveel van elkaar.
We leven in parallelle werelden, gescheiden door decennia.
We zijn parallelle levens die werden verstopt en stilgezwegen.
Maar wij zijn er.
