Een pleidooi voor meer collectieve verantwoordelijkheid
De zoektocht in A story of displacement speelt zich af in een onherbergzaam landschap met rotsachtige schuine vlakken en golvende vloerdelen, die elastisch blijken te zijn. Deze verende vloerdelen breken de val van de performers, vervormen en verzwaren hun bewegingen en maar laten hen soms ook bijna vliegen – momenten van gewichtloosheid vormen een scherp contrast met het wegglijden, tuimelen en grip zoeken. In dit geïsoleerde landschap lijken zo andere natuurwetten te gelden waardoor een nieuw, fascinerend bewegingsidioom ontstaat.
Met A story of displacement toont Panama Pictures hoe we ons verhouden tot onze omgeving en hoe we met elkaar omgaan in deze ontwrichtende tijden. Onze taal van dans en circus laat daarbij de kracht én de kwetsbaarheid van de zoekende mens zien.
Elkaar opvangend en steunend streven de dansers naar een collectieve overwinning in dit dystopische landschap. De muziek, een herinterpretatie van hedendaagse techno wordt speciaal gecomponeerd door Strijbos en Van Rijswijk en Davide Bellotta, en live uitgevoerd door Davide Bellotta (electronica) en een cellist.
Pia Meuthen: “Met A story of displacement houden we een pleidooi voor meer collectieve verantwoordelijkheid, als reactie op een wereld waarin steeds minder sprake lijkt te zijn van een gemeenschappelijke grond. We onderzoeken hoe we als groep om kunnen gaan met extreem instabiele situaties, en tonen op een zintuiglijke manier aan hoe we elkaar kunnen verliezen of vasthouden. De scenografie is bij ons een serieuze tegenspeler, en de mens niet meer alleen de protagonist van het verhaal. Onze fascinatie ligt daarnaast bij het creëren van een imaginaire ruimte, waar we de illusie van een andere zwaartekracht kunnen wekken, waar we een verschoven perspectief kunnen simuleren en waar we nieuwe normen en natuurwetten kunnen installeren die een ontsnapping bieden aan de werkelijkheid.”
