Hoe heilig is de band tussen moeder en dochter?
Een dochter schrijft aan haar ‘dearest darling beautiful saintly mother', een dichter schrijft over haar 'Mother, whose witches always, alwaysGot baked into gingerbread’.
Aurelia Plath brengt na de dood van haar dochter en dichter Sylvia Plath het boek Letters Home uit, een bundeling van de meer dan 700 brieven die zij naar elkaar schreven, en probeert de dochter die ze verloor aan de dichter en de dood terug te krijgen.
In deze dialoog brengt Elvis de Launay (in gezelschap van Wine Dierickx) moeder en dochter weer samen en schrijft met een brullende liefdesbrief een poging tot toenadering, verzoening en hergeboorte.
Over Elvis de Launay
Theatermaker, acteur en schrijver Elvis studeerde in 2024 af aan Toneelschool Arnhem met haar voorstelling Cowboy och Meisje. Ze speelde onder andere in Maas speelt Maas, Wunderbaum speelt live (online gaat het mis) en Mama Dada, waarvoor zij een Theo d'Or nominatie ontving.
Elvis maakte in 2025 bij werkplaats Walhalla haar eerste avondvullende voorstelling Zee-Tuin-Jarman. Elvis' schrijven is persoonlijk, onderzoekend, poëtisch en altijd gevoed door een grote hoeveelheid aan uiteenlopende bronnen. Haar sobere ensceneringen leggen alle aandacht op de vertelling en de taal en scheppen ruimte voor de verbeelding van de toeschouwer.
Body in a Bag - Daan Buringa / Frascati Producties
Wie mag welk verhaal gebruiken?
In Body in a Bag doet Daan Buringa een onderzoek naar representatie, toe-eigening en morele overtuiging. Wanneer hij niet langer de enige rolstoeler in de ruimte is, verschuift zijn positie en komt de vraag op hoe zichtbaarheid, erkenning en macht zich tot elkaar verhouden.
Via tekst, muziek en beeldende elementen stelt hij de vragen: wie mag spreken namens wie? Wanneer werkt representatie emanciperend en wanneer wordt het een machtsmiddel? Wanneer verandert een reflectie op inclusie en zichtbaarheid in oordeel of controle?
Over Daan Buringa
Daan is theatermaker en acteur. Hij studeerde af aan de ATKA op de Academie voor Theater en Dans (2025). Daan zit in een rolstoel. In zijn werk gebruikt Daan zijn eigen lichaam en ervaring als onderzoeksmateriaal. Hij maakt voorstellingen waarin vorm en inhoud elkaar onder druk zetten, en waarin humor, controle en kwetsbaarheid voortdurend met elkaar botsen.
In eerdere solovoorstellingen en theaterproducties onderzocht Daan thema’s als afhankelijkheid, waardigheid, eenzaamheid en de drang om alles zelf te willen doen. Zijn werk kenmerkt zich door zelfkritiek en humor, en door het voortdurend bevragen van zijn eigen positie. Voor zijn voorstellingen Wat ben ik waard? en Daan Buringa bedankt, ontving hij de ‘Top Naeff’ Prijs in najaar 2025.
