Kees Verwey – Een leven lang schilder

Verzameling

Kees Verwey (1900-1995) bewaarde alles: van zijn eerste kindertekeningen tot aan zijn laatste werken in zijn huis aan het Spaarne. Juist die grote verzameling maakt het mogelijk om zijn ontwikkeling als kunstenaar van dichtbij te volgen. Het depot van de door hem opgerichte Stichting Kees Verwey vormt een onuitputtelijke bron van inspiratie. De nieuwe tentoonstelling Kees Verwey – een leven lang schilder volgt Verweys ontwikkeling vanaf zijn vroege jaren tot de topstukken uit zijn latere werk, waarin zijn kenmerkende kleurrijke en expressieve schilderstijl volledig tot bloei komt.

Ontwikkeling

Kees Verwey wordt vaak als een traditioneel kunstenaar gezien, maar gedurende zijn hele leven maakt hij uitstapjes naar vernieuwingen in zijn werk. De door hem zo bewonderde leermeester Henri Frédéric Boot (1877-1963) brengt hem de kunst van het ‘traditioneel’ schilderen grondig bij. Met veel plezier volgt hij ook de ontwikkelingen in de kunstwereld en laat zich graag inspireren door kunstenaars als Picasso, Matisse, Bonnard, maar ook Floris Verster, Karel Appel, Armando en Peter Struycken.

Tussen traditie en vernieuwing

Een vroeg voorbeeld van zo’n uitstapje is het schilderij Strand bij Zandvoort uit 1938 waarbij hij zich duidelijk heeft laten inspireren door de impressionisten. Pas vanaf 1948 durft Verwey verder te gaan en streeft hij zijn oude leermeester Boot voorbij. Verwey blijft zijn hele leven aarzelen tussen traditie en vernieuwing. Ode aan Bonnard uit 1984 is hiervan ook een mooi voorbeeld. Een constante in Verweys oeuvre blijft het kijken. Met alle verandering van techniek, standpunt of kleur is het kijken zijn grote drijfveer. Zo ervaart hij het schilderen of tekenen keer op keer als een nieuw avontuur. Dit uitgangspunt verandert in de loop der jaren niet of nauwelijks.