Theater als een plek van risico
Je bezoekt een avondprogramma dat theater terug claimt als een plek van wederzijds risico. Een ruimte van collectieve krachten. Het reflecteert op de vraag: wat gebeurt er wanneer het gevaar uit performance verdwijnt? Kan theater nog iets riskeren? Of moet het zijn rol als veilige ruimte bevestigen? Deze vragen worden verkend tijdens een avond vol performances, workshops, eten, muziek, collectieve performatieve rituelen en momenten van reflectie.
De oorsprong van theater
Theater was in haar oorsprong een publieke ruimte waarin samenlevingen worstelden met ethische, politieke en spirituele vragen. Een ruimte van ritueel, gevaar en collectieve catharsis. Antonin Artaud zag theater als een zuiverend geweld; Bertolt Brecht als een plek van kritisch ontwaken. Met de opkomst van de natiestaat en de daaruit voortvloeiende comfortabele orde, verwijderde theater zich langzaam van haar extatische, gemeenschappelijke wortels en werd het een veilige culturele consumptie.
Een avond vol mogelijkheden
Het samenkomen begint om 17:23 uur, exact het tijdstip van zonsondergang op 30 januari, en loopt door tot ongeveer 3:00 uur ’s nachts. Met de ondergaande zon betreed je een liminale tijd, waarin andere krachten naar voren komen. Krachten die zich verzetten tegen het rationele, het meetbare, het kwantificeerbare. Grenzen vervagen en verschillende sferen beginnen te versmelten. Theater als een ongedefinieerde plek die bestaande verhalen kan doen wankelen en nieuwe mogelijkheden kan verbeelden.
