Verborgen dakloosheid zichtbaar

Verborgen dakloosheid groeit in Nederland

Een jongere die bij vrienden op de bank slaapt, een vrouw die met haar kind op een camping verblijft, een gescheiden vader die in zijn auto woont: Nederland kent een aanzienlijke groep ‘verborgen’ daklozen. Mensen die niet op straat leven, maar ook geen vaste verblijfplaats hebben. Met name onder jongeren, vrouwen en arbeidsmigranten neemt het aantal thuislozen toe. Tegen de beeldvorming in hebben zij doorgaans geen psychische of verslavingsproblemen. Een op de zeven daklozen is zelfs minderjarig.

Niet alleen zijn zij niet zichtbaar in het straatbeeld, ze blijven ook buiten de officiële cijfers. Het CBS doet melding van 33 duizend dak- en thuisloze mensen in Nederland. Maar de recente Ethos-telling, die ook de verborgen dakloosheid in kaart bracht, telde al meer dan 28 duizend daklozen in slechts 57 gemeenten.

In deze editie van Kennismakers richten we de blik op verborgen dakloosheid. Hoe kan het dat zoveel mensen zich in zo’n kwetsbare woonsituatie bevinden? Wie zijn deze mensen? En hoe maak je beleid voor mensen die buiten beeld blijven?