Geïnspireerd door Trevoga’s fascinatie voor duistere esthetiek
Met sterk bewerkte vocalen, comfortabele kleding, zachte vervloekingen en een desoriënterende dramaturgie vangt 0000-00-00 Softrot midden in een vervelling. Als een insect waarvan het nieuwe exoskelet nog niet is uitgehard, bevindt haar wereld zich in een instabiele tussenfase. Ze zweeft tussen onvolledige beelden, rampscenario’s en alledaagse rituelen die zich eindeloos blijven herhalen. Haar zachtheid maakt dat ze zich alleen maar verkeerd kan bewegen.
Geïnspireerd door Trevoga’s fascinatie voor duistere esthetiek en algoritmische vervreemding, maakt het werk van deze tussenfase geen uitzondering, maar een permanente toestand. Wat gebeurt er wanneer verandering zelf een praktische verplichting wordt? Wanneer transformatie niet langer vernieuwing belooft, maar een vorm van eindeloze arbeid wordt?
0000-00-00 is niet bang voor het einde van de wereld, maar voor een wereld die maar niet tot een einde komt. Voor uitputting die productief moet blijven, totdat zelfs het verval wordt geoptimaliseerd. Waar elke poging om iets te herstellen uiteindelijk alleen maar verlengt wat al aan het slijten is.
Gewoon doorgaan, omdat er geen handleiding bestaat voor stoppen.
