Plus ultra
Vocaal Ensemble Larynx staat onder leiding van Alfrun Schmid.
Mascha Punt, Aukje Vergeest (sopraan)
Immie van Kalken, Margriet Rienks (alt)
Kees Taat, Jan Fekke Ybema (tenor)
Paul Dros, Gijs Klunder (bas)
Plus ultra (Latijn voor ‘steeds verder’) de officiële wapenspreuk van Spanje
Een lesje geschiedenis ophalen: Keizer Karel V (1500-1558) koos deze spreuk als variatie op non plus ultra, volgens de overlevering door Hercules gebeiteld op zuilen aan weerszijden van de Straat van Gibraltar om het einde van de wereld in de klassieke oudheid te markeren.
Karel V wilde met deze keuze laten zien dat zijn ambities verder reikten dan Spanje: Hij had een enorme expansiedrift. De komende periode werd dan ook gekenmerkt door de conquistadores en ontdekkingsreizigers. Het Habsburgse imperium wist door handige huwelijken landen in te lijven en als dat niet lukte dan werden er oorlogen gevoerd. Halverwege de 16de eeuw was het Spaanse Rijk de grootste politieke macht ter wereld, het rijk ‘waar de zon nooit ondergaat’, aldus Karel V.
Na Karel zette zijn zoon Filips II de koers voort. Voor de dood van Filips II schreef de Portugees Duarte Lobo een begrafenismis (Missa pro defunctis). De misdelen vormen onze rode draad in dit programma, dat verder is gevuld met liederen van Spaanse componisten of getoonzet op Spaanse teksten.
Programma:
Duarte Lobo (ca. 1565-1646), Missa pro defunctis
Juan del Encina (1468-1529), Trist’España sin ventura
Rodolfo Hallfter (1900-1987), Tres epitafios
Para la sepultura de Don Quijote
Para la sepultura de Dulcinea
Para la sepultura de Sancho Panza
Einojuhani Rautavaara (1973), Suite de Lorca
Canción de jinete
El Grito
La Luna asoma
Malagueña
Manuel Oltra (1922-2015), uit Bestiari:
Rata-pinyada
Rossignyol caduc
Elefant
Javier Busto Sagrado (1949), Tres Nanas Cántabras
El mi niño tiene sueño
Duérmete, que viene preguntando
El mi niño se ha dormido
Manuel Oltra (1922-2015), Tres canciones de amor
Madrigalillo
Eco
Preludio
Duarte Lobo (ca. 1565-1646), Audivi vocem
