Arthur Kratz (63) – ‘Attie’ voor collega’s – werkt al achttien jaar met plezier als verkeersregelaar in en rond Amsterdam. Neem eens een kijkje hoe een typische werkdag van Arthur er uit ziet. 

Zo ziet mijn dag er uit

‘Hoe laat ik begin, verschilt per klus. Ik werk voor Bureau Verkeersregelaar Nederland en sta de ene keer in Zeist en dan weer, zoals nu, bij het Scheepvaartmuseum. Wat ik ook doe, ik zorg altijd dat ik omgekleed en wel in de auto stap en een set pionnen in mijn achterbak heb liggen. Die komen altijd van pas. Vaak sta ik meerdere dagen op dezelfde locatie. Belangrijk is dat je op dag één iets strenger bent. Zo nemen de automobilisten je meteen serieus en weten ze waar ze de rest van de week aan toe zijn.’

Dit vergeet ik nooit meer

‘Ik vind het heel mooi dat ik de Noord/Zuidlijn van begin tot eind heb mogen begeleiden. Ik kan er echt van genieten dat het nu ‘af’ is en er geen verkeersregelaars meer nodig zijn. Ook fijn: mensen die koffie brengen als het koud is. Iemand kwam bijvoorbeeld ooit aanzetten met een thermoskan koffie en een pak koekjes. We mochten de kan houden. Dat is toch prachtig? Zo zorgen we voor elkaar.’


Hier erger ik me aan

‘Als verkeersregelaar krijg je regelmatig te maken met agressieve mensen – vaak taxichauffeurs. Mensen moeten omlopen, omfietsen of omrijden en dat is voor niemand leuk, maar daar hoef je niet een verkeersregelaar voor uit te schelden. Er zijn weleens situaties geweest dat we de politie erbij moesten halen. Dat terwijl we de stad veiliger proberen te maken.’

Tip voor de burgemeester

 

‘Er bestaat geen CAO voor verkeersregelaars, terwijl we zo belangrijk zijn in de stad. Het is tijd dat er een goede komt.’

Onder de motorkap lees je elke maand in de Uitkrant. Bekijk ook Onder de motorkap met straatveger Hamid