Het is het begin van een rustige zondagavond en ik ben aanbeland bij Kriterion. Ik kijk van buiten naar binnen en zie dat het ongeveer even druk is als andere zondagen. Een licht gevoel van teleurstelling bekruipt me. Ik stond al zo te popelen om naar binnen te gaan en mezelf onder te dompelen in al het Japanse wat ik tegen zou gaan komen. Het is namelijk de laatste avond van het Camera Japan Festival. Kriterion was de afgelopen dagen de plek om allerlei Japanse films te bekijken uit tal van genres. Films zoals de dramedy Being Natural, de sci-fi Brave Storm, het horroresque Tokyo Vampire Hotel en de film die ik als laatst ga bekijken, The Blood of Wolves.

Ik ben redelijk vroeg, de rij die er staat is al flink, maar ik ga het met een goed gevoel tegemoet. Er hangen veel posters van de films die de afgelopen paar dagen op het programma stonden. Ik kijk er al naar uit om na afloop eentje mee naar huis te kunnen nemen. Dit jaar is de dertiende editie van Camera Japan en zodoende is het thema ook op dit ongelukkige getal afgestemd. Bijgeloof is de invalshoek van dit jaar en dat zien we ook terug in het programma. In de hal staat een van de yokai, de verzamelnaam voor de mythologische wezens die Japan rijk is. Tenminste ik dacht dat het een van de yokai moest zijn, maar bij nadere inspectie blijkt dit het redelijk vriendelijk ogende pink mud monster te zijn.

David Azar via Facebook

Pink Mud Monster - Via Facebook

Achter het roze gevaarte tref ik wel heel thematisch een zwarte kat aan, die een lekker tukje ligt te doen tussen de +- 50 man die in de hal staan te wachten. Nou ben ik normaliter niet bepaald bijgelovig, maar dit kon bijna geen toeval meer zijn. Ik lach en geef de kater een aai over z’n bol, de kater keurt het goed.
Na eventjes gewacht te hebben zijn we helemaal klaar voor de film, drankje in de ene hand en wat sushi in de ander. De zaal van Kriterion is lekker intiem en de sfeer voelt amicabel. Ik zoek een lekker plekje uit en het is tijd voor de film om te beginnen.
Het verhaal van The Blood of Wolves gaat over de jonge politieman Hioka en zijn partner, de doorgewinterde Ogami. De straten van Hiroshima worden gerund door twee rivaliserende Yakuza families, die op het punt staan een oorlog te beginnen. Een vermissing zorgt ervoor dat de twee agenten diep verwikkeld raken in het conflict.

Nou wil ik de film natuurlijk niet spoilen, dus zal ik niet al te veel meer vertellen over het verhaal. Wel kan ik zeggen dat ik er enorm van genoten heb. De film weet een goeie mix te vinden tussen humor, actie, spanning en ultrageweld. De personages zijn memorabel en interessant en het verhaal zelf is gelukkig ook goed. Een absolute aanrader.

Blood of Wolves

Hioka en Gami - The Blood of Wolves

Na afloop zat ik weer helemaal in die AsiaMania vibe, waarbij MTV elke vrijdag een Asian Screen avond had en er allerlei Aziatische films werden vertoond. Vele avonden ben ik (te) laat opgebleven om Ju-On, Ringu of wat voor andere film dan ook te bekijken. Waarom? Japanse films hebben gelukkig niet al te veel last van clichématige Hollywood taferelen en zijn ook niet bang om te experimenteren op cinematografisch gebied.
Telkens weer kan ik mij verbazen over de verhalen die verteld worden en ik weet zeker dat ik er volgend jaar weer bij ben als Camera Japan terug is.

Trailer: The Blood of Wolves