“Misschien is dat wel wat Amsterdammer zijn is: net zo ongrijpbaar zijn als de stad zelf.”

Over Stan

Stan Vreeken is 36 jaar oud en sinds 2006 een Amsterdammer in hart en nieren. “Ik ben naar Amsterdam verhuist voor mijn studie, maar ook écht voor de stad. In 2006 studeerde ik nog in Utrecht, toch wilde ik in Amsterdam wonen omdat het daar allemaal gebeurde. Uiteindelijk ben ik hier aan het conservatorium gaan studeren.” Nu woont Stan in een appartement in de Vondelparkbuurt, met het Vondelpark als zijn achtertuin. Hij is theatermaker en muzikant: zijn debuutalbum ‘Just Like That’ is net uit, en op 1 november speelt hij in de Roode Bioscoop tijdens de Roode Bioscoop Sessies. Vallende ijsjes, eenzame schildpadden, moerasmonsters en Buzz Aldrin komen voorbij in zijn soulvolle liedjes. Leuk detail: als je een plant meeneemt mag je gratis naar binnen! 

Stan Vreeken
Maar naast singer en songwriter is Stan is ook al jaren barman. “Toen ik in 2006 in Amsterdam kwam, ben ik gaan solliciteren bij café De Prins in de Jordaan. De eigenaar – Johan – vroeg me tijdens dat gesprek of ik geschikt dacht te zijn voor de horeca. Omdat ik een enorm slechte leugenaar ben, gaf ik maar meteen toe dat ik waarschijnlijk niet erg goed zou als barman. Ik werd meteen aangenomen. En ik werk er nog steeds. In die typisch eigenwijze buurtkroeg in het hart van Amsterdam heb ik de stad echt leren kennen, want alles en iedereen komt er over de vloer. Het is een dwarsdoorsnede van de stad. Én een schat aan herinneringen.”

Een trotse Amsterdammer 

“Wat ik mooi vind aan Amsterdam is dat het vertrouwd en ongrijpbaar in één is. Het is een dorp én een metropool. Je kan je er enorm geborgen voelen als je op één van je vaste plekjes komt: een praatje makend met andere stamgasten in de buurtkroeg, de dagelijkse vriendelijke glimlach van de krantenverkoper bij de supermarkt, de gedachte dat je op fietsafstand van al je beste vrienden woont. Tegelijkertijd verbaas ik me er steeds opnieuw over dat er zo oneindig veel onbekenden rondlopen. Dat er altijd weer nieuwe mensen opduiken, die met nieuwe initiatieven bezig zijn op plekken waar je altijd langs bent gelopen zonder dat ze je zijn opgevallen. Tot ze zich op een dag aan je aandienen – als een nieuwe laag in een toverbal. En jij dient je natuurlijk ook weer aan die mensen aan. Misschien is dat wel wat Amsterdammer zijn is. Net zo ongrijpbaar zijn als de stad.”

Stan Vreeken 

FAVORIETEN VAN STAN

Favoriete activiteit in Amsterdam 

“Ik wandel heel graag met mijn hond Sjonnie door het Vondelpark of in het Amsterdamse Bos, samen met mijn vriendin. Op zaterdagen ga ik graag naar de Zuidermarkt. Verder is ons eigen atelier/studio aan het WG-terrein een heerlijke plek om te zijn – om nieuwe muziek en teksten te schrijven of om gewoon een beetje gitaar of piano te spelen.”

Favoriete gedicht over de stad

“In de Pieter Langedijkstraat, in de Cremerbuurt, ligt er in de stoeptegels ‘Liefdesgedicht’ van oud-stadsdichter K. Schippers. Het is gek genoeg verkeerd geciteerd én er is een letter vergeten door de tegelzetter. Het gedicht gaat oorspronkelijk zo: Jij hebt de dingen niet nodig om te kunnen zien / De dingen hebben jou nodig om gezien te kunnen worden.

In de stoeptegels van de Pieter Langedijkstraat ligt geschreven: 
Jij hebt de dingen niet nodig om gezien te kunnen woden.

Daar is de betekenis van het oorspronkelijke gedicht grappig genoeg wel weer eer mee aangedaan. Je moet het maar net zien!”

Favoriete film of boek over de stad?

“Ik ben net begonnen aan ‘De wereld van 609’, een boek van Dirk van Weelden dat zich afspeelt in een 335 jaar oud patriciërshuis aan de Herengracht (nummer 609). Een heel mooi idee, en tot nu toe vind ik het heel erg mooi geschreven: ‘Waterapen, homo habilis, neanderthalers en cro magnons inhaleerden allemaal met hetzelfde plezier een lentebries en herkenden de zwartblauwe wolken die een donderbui aankondigden, net als wij.’ En even later ‘Het weer gaat al een slordige vier miljard jaar helemaal nergens over en toch is het eeuwig en altijd actueel’. Ik hou van dat soort invoelbare relativering! De kenner zal het niet ontgaan dat deze zinnen van pagina 5 en 6 komen. Veel verder ben ik ook nog niet, dus of het boek ook mijn favoriet wordt: dat kan nog alle kanten op!”

Favoriete Amsterdammer?

“Dat is natuurlijk mijn vriendin, Marieke Smit. Een échte Amsterdammer, geboren en getogen. Ze is eigenlijk mijn all-round favoriete persoon, waar dan ook ter wereld. Ze is ook muzikant, trouwens. Echt een geweldige zangeres en songwriter. Ze brengt binnenkort een EP uit met haar nieuwe soloproject: ‘MICKIE’. En verder speelt ze veel met haar band Woolf.”

Favoriete theater?

“Afgelopen week was er een tijdelijk theater op het Stenen Hoofd, in de vorm van een walvis. Een prachtig (en een klein beetje megalomaan) project van mijn goede vriend Jorn Heijdenrijk, die speciaal een walvistent heeft laten bouwen om daar zijn kindervoorstelling ‘Jonas in de Walvis’ in te spelen. Maar mijn favoriete vaste theater is theater Frascati. Ik heb er veel mogen spelen en heb er ook veel mooie dingen gezien.”

Favoriete verborgen parel?

Teatro Munganga is een geweldige plek. Ze programmeren er veel Braziliaanse muziek en kindertheater. Ik moet eerlijk zeggen dat ik er zelf nog maar één keer ben geweest, maar het is er prachtig en heel knus. Typisch een verborgen parel. Ik heb het leren kennen door mijn buurvrouw slash schoonzus Femke Smit, die zelf ook veel Braziliaans zingt: ze organiseert eens per maand het sambafeest Roda Da Holanda in de Westerunie, ook een parel, misschien minder verborgen, maar zeker óók een parel!”

Ben jij ook een trotse Amsterdammer en wil je graag je verhaal en favoriete plekken delen? Neem dan contact met ons op via redactie@iamsterdam.com.