#FoundersFridays: in gesprek met Samantha Maynard van Sensorium

Wat is het verhaal achter Sensorium in één zin?

Sensorium is een visie op hoe architectuur, natuur, technologie en mensgerichte vormgeving samen omgevingen kunnen creëren die welzijn, creativiteit, leren en verbinding ondersteunen.

Hoe heeft jouw carrièrepad je ertoe gebracht Sensorium op te richten?

Als ik terugkijk heeft alles hiertoe geleid. Ik was stukjes aan het verzamelen. Mijn vader was timmerman en leerde me dat betekenisvolle dingen worden gebouwd lang voordat iemand het eindresultaat ziet. Mijn moeder bracht haar loopbaan door met zorgen voor anderen en dat leerde me hoe belangrijk welzijn, empathie en het creëren van omgevingen zijn waar mensen zich gesteund voelen. Professioneel leidde mijn weg me langs creatieve productie, horeca, evenementen, ondernemerschap, administratie en productie — elk onderdeel leerde me iets over mensen, ruimtes, systemen, creativiteit en verbinding.

Of ik nu werkte in post-productiestudio's, zakelijke processen ondersteunde, evenementen hielp realiseren, of observeerde hoe horeca-omgevingen ervaringen vormgeven: ik raakte steeds meer gefascineerd door de relatie tussen mensen en de ruimtes waarin zij leven. Sensorium ontstond door die stukjes samen te brengen in één visie: onderzoeken hoe doordacht ontworpen omgevingen welzijn, creativiteit, leren, duurzaamheid en gemeenschap kunnen ondersteunen.

Nieuwe ideeën heeft iedereen, waarom dit idee? Was er een specifiek moment dat je deed besluiten ermee aan de slag te gaan?

Het idee was al jaren stilletjes aan het groeien voordat ik er openlijk over sprak. Na verloop van tijd merkte ik dat veel gesprekken over gezondheid, wonen, stedelijke ontwikkeling en welzijn dezelfde vragen stelden: hoe creëren we omgevingen die mensen helpen floreren in plaats van alleen maar te functioneren? Hoe meer ik oplette, hoe meer ik besefte dat die vragen precies op het hart van Sensorium lagen.

Er was geen dramatisch keerpunt, eerder een sluipend besef dat ik niet kon ophouden nadenken over de relatie tussen omgevingen en menselijke ervaring. Terwijl ik als zelfstandig Executive Assistant werkte en meerdere afdelingen coördineerde, keerde ik in mijn vrije tijd steeds terug naar het concept. Ik deed mijn werk, maar mijn gedachten bleven cirkelen rond vragen over welzijn, duurzaamheid, design en hoe ruimtes beïnvloeden hoe we ons voelen, verbinden en functioneren. Op een gegeven moment besefte ik: als een idee je al jaren blijft achtervolgen, verdient het je aandacht. Sensorium werd het project dat ik niet langer kon negeren.

Waarom koos je Amsterdam om Sensorium te starten en te laten groeien?

Nederland staat al langer bekend om zijn vernieuwende aanpak van design, duurzaamheid, stedelijke ontwikkeling en kwaliteit van leven. Hier wonen heeft me de kans gegeven te zien hoe doordachte ruimtelijke planning — fietsinfrastructuur, openbare ruimtes, milieu-initiatieven, gemeenschapsgerichte inrichting — elk aspect van welzijn kan beïnvloeden. Amsterdam in het bijzonder trekt mensen aan uit uiteenlopende culturen, vakgebieden en sectoren. De stad moedigt experiment, samenwerking en vooruitstrevende ideeën aan. Voor een project als Sensorium, dat op het snijvlak van meerdere disciplines ligt, voelt het als een vanzelfsprekende plek om te groeien.

Sensorium bevindt zich op het snijvlak van welzijn, zintuiglijk design, natuur en gemeenschap, welk probleem wilde je eigenlijk oplossen?

In de gezondheidszorg, volkshuisvesting, stedelijke planning en de sociale sector worden steeds vaker vragen gesteld over de relatie tussen onze omgeving en ons welzijn. Thema's als eenzaamheid, mentale gezondheid, toegang tot natuur, sociale verbinding en preventieve gezondheidszorg krijgen steeds meer aandacht. Sensorium is geboren uit een vergelijkbare nieuwsgierigheid: welke rol kunnen onze omgevingen spelen bij het helpen van mensen om gezonder, meer verbonden en beter ondersteund te leven?

Mensen ervaren hoge niveaus van stress, isolement, overprikkeling en vervreemding van de natuur. Tegelijkertijd zijn veel sectoren op zoek naar nieuwe manieren om gezondheid, creativiteit, leren en sociale verbinding te ondersteunen in ruimtes die primair zijn ontworpen voor efficiëntie, waar menselijk welzijn vaak als bijzaak wordt behandeld. In plaats van te focussen op één enkel probleem onderzoekt Sensorium hoe architectuur, zintuiglijke ervaringen, duurzaamheid, technologie en gemeenschap kunnen samenwerken om omgevingen te creëren die mensen meer holistisch ondersteunen.

Wat is een recente 'overwinning' voor Sensorium waar je het meest trots op bent, een die bijdroeg aan de bredere gemeenschap, niet alleen aan je eigen team?

Sensorium bevindt zich nog in een vroeg stadium, dus veel van de overwinningen zijn door gesprekken gekomen, niet door bouw of productie. Wat me steeds weer moed geeft, is de reactie van mensen wanneer ze de visie horen. Uit allerlei sectoren en achtergronden hoor ik steeds hetzelfde: "Dit is hard nodig." Die gesprekken bevestigen de groeiende behoefte aan ruimtes die welzijn, inclusie, creativiteit en verbinding centraal stellen. Voor mij is het creëren van dialoog rondom die thema's al een betekenisvolle bijdrage, want verandering begint vaak met gedeelde gesprekken en collectieve verbeelding.

Hoe komen verbinding, inclusie en menselijk welzijn tot uiting in de ruimtes en ervaringen die jij ontwerpt?

Voor mij begint verbinding met mensen het gevoel geven dat ze zichzelf kunnen zijn. Veel omgevingen creëren onbedoeld drempels. Ze kunnen overweldigend, exclusief, stressvol of losgezongen aanvoelen van de behoeften van de mensen die ze gebruiken. Sensorium onderzoekt hoe design het tegenovergestelde kan bewerkstelligen. Dat kan betekenen: natuurlijke elementen integreren, ruimte bieden voor rust en reflectie, zorgvuldiger omgaan met zintuiglijke ervaringen, of ruimtes ontwerpen die mensen uitnodigen samen te komen, te leren, te creëren en met elkaar in contact te komen, ongeacht achtergrond of vermogen.

Inclusie is niet iets wat aan het einde van een project wordt toegevoegd. Het moet van het begin af aan worden meegedacht. Uiteindelijk wil ik dat Sensorium onderzoekt hoe omgevingen mensen het gevoel kunnen geven welkom, gesteund, nieuwsgierig en verbonden te zijn, met zichzelf en met elkaar.

Wat is de grootste uitdaging die Sensorium tot nu toe heeft overwonnen?

De grootste uitdaging is doorgaan met het bouwen aan de visie zonder noemenswaardige financiering, terwijl de dagelijkse realiteit van leven en werk ook aandacht vraagt. Iets ambitieus bouwen betekent vaak werken zonder zekerheid. Er zijn momenten waarop de voortgang duidelijk zichtbaar is, en momenten waarop het werk stilletjes achter de schermen gebeurt — via onderzoek, het opbouwen van relaties, designontwikkeling, outreach en leren. Ik heb moeten leren comfortabel te zijn met kleine stappen terwijl ik vasthoud aan een veel grotere visie. Tegelijkertijd hebben die beperkingen me veerkracht, geduld en vindingrijkheid bijgebracht. Ze hebben me gedwongen te focussen op het leggen van een sterke basis in plaats van te haasten naar snelle resultaten. Sensorium is nog steeds in ontwikkeling, maar elk gesprek, elke samenwerking, elke conceptschets, elk prototype en elke partnerschapsgesprek is deel van die reis geworden. De uitdaging heeft in veel opzichten een van de kernideeën van het project bevestigd: betekenisvolle dingen worden stukje bij beetje gebouwd.

Welke komende ontwikkelingen zijn je op dit moment het meest bij?

Ik ben bijzonder enthousiast over het verkennen van hoe zintuiglijk design kan worden vertaald naar echte ervaringen via materialen, licht, sfeer en horecaomgevingen. Een gebied waar ik momenteel aan werk is een concept genaamd Plantlight, dat de relatie onderzoekt tussen natuur, verlichting, welzijn en duurzaam design. Het is nog in ontwikkeling, maar het belichaamt veel van de thema's die centraal staan in Sensorium: omgevingen creëren die herstellend en activerend aanvoelen en verbonden zijn met de natuurlijke wereld. Meer in het algemeen kijk ik ernaar uit om gesprekken te blijven voeren met ontwerpers, onderzoekers, horecaprofessionals en potentiële partners die een gedeelde interesse hebben in hoe ruimtes de menselijke ervaring positief kunnen beïnvloeden. In dit stadium voelt elk prototype, elke samenwerking en elk gesprek als een kans om iets nieuws te leren en de visie verder te brengen.

Welk advies geef je aan anderen die iets willen bouwen op het snijvlak van cultuur, design en innovatie?

Laat je niet ontmoedigen als je pad er niet lineair uitziet. Lange tijd dacht ik dat ik tussen verschillende sectoren heen en weer bewoog. Terugkijkend was ik stukjes aan het verzamelen — kennis opdoen, inzichten vergaren. Ervaringen die vandaag onsamenhangende leken, kunnen morgen de basis vormen voor iets veel groters. Ik zou mensen ook aanmoedigen nieuwsgierig te blijven. Neem de tijd om te luisteren, te observeren, vragen te stellen en te leren van mensen buiten je eigen vakgebied. Sommige van de meest interessante ideeën ontstaan precies daar waar disciplines elkaar overlappen. En het allerbelangrijkste: wacht niet tot alles 'perfect' is voordat je begint. Betekenisvolle projecten komen zelden kant-en-klaar op je pad. Ze ontwikkelen zich via experiment, samenwerking, doorzettingsvermogen en de bereidheid om door te blijven bouwen — ook als het eindplaatje nog niet volledig helder is. Vooruitgang gaat niet altijd met sprongen. Vaak gaat het stukje bij beetje.

Is er een specifieke zintuiglijke herinnering — een geur, een geluid, een plek in de natuur — waar je steeds naar terugkeert, en heeft die zijn weg gevonden in Sensorium?

Een van de sterkste zintuiglijke herinneringen waar ik steeds naar terugkeer, is eten. Toen ik opgroeide, draaiden veel familiebijeenkomsten om koken, maaltijden delen en recepten doorgeven van generatie op generatie. Er was altijd het gevoel dat eten meer droeg dan smaak — het droeg verhalen, tradities, herinneringen en verbinding. De geuren die uit de keuken kwamen, konden mensen op slag samenbrengen. Bepaalde gerechten konden je terugbrengen naar een specifiek moment, een plek, of een persoon. Naarmate ik ouder ben geworden, ben ik steeds meer gefascineerd geraakt door de relatie tussen geheugen en de zintuigen — en in het bijzonder hoe geur en smaak ervaringen kunnen oproepen die diep in ons zijn geworteld. Onderzoek naar dementie en alzheimer heeft aangetoond hoe krachtig zintuiglijke herinneringen verbonden kunnen blijven met identiteit en emotie.

Ik denk dat dat inzicht zijn weg heeft gevonden in Sensorium. Het project gaat niet alleen over architectuur of design. Het gaat over het creëren van ervaringen die mensen bijblijven, ruimtes die emotioneel resoneren en omgevingen die de zintuigen op betekenisvolle wijze aanspreken. Ik heb altijd geloofd dat sommige van onze krachtigste herinneringen zintuiglijk zijn, en Sensorium is geworteld in dat idee.

Als iemand een Sensorium-ruimte verlaat, welk gevoel hoop je dan dat hen bijblijft, lang nadat ze zijn weggegaan?

Als ik er één moet kiezen, dan is het het gevoel van kansen, dat er iets nieuws opens ligt. Ik hoop dat mensen weggaan met het gevoel dat ze iets meer verbonden zijn — met zichzelf, met anderen, met de natuur, met een idee dat ze nog niet eerder hadden overwogen. Sensorium gaat er uiteindelijk om ervaringen te creëren die mensen bijblijven. Soms is dat een moment van rust, een betekenisvol gesprek, een zintuiglijke herinnering, nieuwe kennis, creatieve inspiratie, of zelfs het begin van een samenwerking.

Het doel is niet dat mensen simpelweg een ruimte bezoeken. Het is dat ze vertrekken met iets wat blijft resoneren, lang nadat ze zijn weggegaan. Als iemand beter vertrekt dan ze zijn gekomen — al is het maar een klein beetje — dan hebben we iets de moeite waard gedaan.

Meer over #FoundersFridays

#FoundersFridays is een interviewreeks over ondernemers, door ondernemers. Elke editie bevat een founder die belangrijke lessen, mijlpalen, uitdagingen en reflecties deelt—vooral over de rol van Amsterdam in het Nederlandse innovatie- en impactecosysteem. Als je een oprichter bent met een basis in Amsterdam, die werkt aan een innovatieve oplossing voor een stedelijke of sociale uitdaging, en je jouw verhaal met ons publiek wilt delen, stuur dan een e-mail naar Anne Dirks.