Umami by Han

Soms wil je weleens Aziatisch eten in een stijlvolle setting in plaats van onder tl-buizen. Goed dus dat chef Han Ji (van Michelinsterrenrestaurant Han Ting in Den Haag) Umami heeft geopend, een grote moderne zaak op de Overtoom met een enorme keuze aan kleine Aziatische gerechten. Van vrij klassieke combinaties als Black Angus beef met zwarte bonensaus of gamba’s met rode curry tot buitenissiger bordjes als kwartel met pastinaakpuree, heilbot met zeewier en peperolie of haai (!) met appelgel. Umami is opvallend betaalbaar: voor een menu met zes kleine gerechtjes betaal je €27,50. Ook open voor lunch, afternoon tea en cocktails.

Overtoom 31H
umami-restaurant.com

Umami Amsterdam

Prinz Wolf

Bij het vorig jaar geopende Prinz Wolf op de Prinsengracht kun je nu ook overdag een tartaartje verorberen. Zo’n klassieke steak tartare met een gepocheerd eitje, tonijntartaar met gecrushte wasabi-nootjes of fijngehakte zalm met dille gaat ook prima als lunch, al dan niet met een glas wijn. Ook op de kaart: oesters per stuk, oesterchips (een soort luxe restverwerking) en gebrande gamba met vinaigrette.

Prrinsengracht 411
prinzwolf.nl

prinz wolf amsterdam

Alex + Pinard

Op de Dappermarkt in Oost zit wijnbar Alex + Pinard, een fijne plek zonder poespas maar mét borden en glazen vol kwaliteit. Sommelier Alexandra serveert vooral natuur- en biologische wijnen maar pint zich er niet op vast. Op de menukaart simpele gerechtjes die enorm tevredenstellen. Zoals het kippetje gestoofd in een sloot goede Riesling, Noordzeekrab-salade op toast met dille en zachte cecina de Leon (gerookt rundvlees) dat met flinke vlokken parmezaan en goede olijfolie wordt opgediend. Pinard is overigens Franse slang voor wijn.

Dapperstraat 10
alexpinard.nl

Alex + Pinard Amsterdam

NewWerktheater

Het indrukwekkende NewWerktheater aan de Oostenburgergracht is overdag een lekkere (werk)plek met lunch en mooie koffie, maar elke vrijdagavond kun je hier ook dineren met kaarslicht. De chef creëert knappe gerechtjes en soms staat hier zelfs een coryfee als Jean Beddington te koken. Het is trouwens geen theater, de naam is een knipoog naar het Werkteater dat hier jarenlang zat.

Oostenburgergracht 75
newwerktheater.com

New WerkTheater Amsterdam

Entrepot

Wij doen aan nepotisme. Het nieuwe restaurant Entrepot krijgt van ons een valse start, een voorsprong, alleen maar omdat gastheer/eigenaar Xander Waller een soort kind is van vele familieleden uit ons boek Shortlist Amsterdam (kookboek met favoriete Amsterdamse restaurants, red.). Hij werkte bij Toscanini, Rijsel én Gebr. Hartering. Ja, dan heb je het vak wel geleerd, denken wij dan automatisch. En dat heeft hij ook echt, besluiten we aan het eind van de avond. Het restaurant aan het Entrepotdok is gigantisch. Het lijkt wel een speelhal, zegt Fam. Verdomd, dat was het ook: hier werden voorheen biljartjes gelegd. Maar ze hebben deze enorme ruimte goed aangepakt. Een off-white vloer, donkerblauwe Friso Kramer-schoolstoeltjes, tafeltjes met lichthouten bladen, een houten hakblok en emaillen gootsteentjes tegen de muur. In de open keuken achter in de zaak worden sympathiek geprijsde gerechten op een open vuur bereid.

Gepekelde heek

Entrepot is krap twee weken open als wij er zijn (we konden niet wachten) maar het loopt allemaal wonderbaarlijk gesmeerd – al is er nog wel wat tocht in de ruimte en staan de leuke lampenbollen aan het plafond nog iets te hoog afgesteld. De bediening is gekleed in Franse kelnersschorten, denkt mee over de wijn en maakt op verzoek gewoon flessen open voor slechts één glas. In de keuken staat Arvid Schmidt, nog zo’n ouwe bekende die wat sporen naliet in de stad (Aan de Amstel, Worst, Bak), waardoor onze verwachtingen hooggespannen zijn, doch op een ontspannen manier. We beginnen met een boterzachte gepekelde heek, gegarneerd met wat dungesneden rauwe spruiten, een boerenkooljus en mierikswortel. Die heek is echt heel bijzonder, zo zacht en mooi; de spruiten bij sommige happen iets te boertig. Het is in ieder geval iets dat we nooit eerder aten. En dat geldt voor meer van de gerechten. De gele biet in zoutkorst bijvoorbeeld, die geserveerd wordt met een lichtzure beurre blanc. Goddelijk in z’n eenvoud.

Frisse appelpuree

Het brood (van de bakkerij van restaurant As) zompt de laatste restjes lekker op. En dan de gebakken snoekbaars met trompette de la mort en een fris pureetje van appel. Hoe bedenk je het! Nou: Arvid heeft zichzelf een nogal lastige taak toebedeeld. Hij kookt echt lokaal, en niet zoals de meeste chefs, maar op een bijna rigide manier. Geen citrus, geen zwarte peper, geen olijfolie, want dat vind je hier in den lande allemaal niet. Hij haalt het benodigde zuurtje bij de vis daarom dus uit Hollandse appels. Geniaal. En dat lokale verklaart ook waarom alle gerechten zo heerlijk in de boter zwemmen. De gepofte en geroosterde knolselderij komt met een beurre brun en hazelnoten, de rundernek met een boterjus van knoflook en ossenstaart. Comfort to the max. We zijn benieuwd hoe de zomers moeten zonder olijfolie, maar hebben alle vertrouwen in deze creatieve chef.

Entrepotdok 7-8
restaurantentrepot.nl

Restaurant Entrepot foto Chantal Arnts