"Amsterdam is een stad van water en migranten, waarin alles stroomt."

Over Huib Ramaer

Huib Ramaer is musicoloog (“ook al vind ik dat een beetje een ontoegankelijk en stoffig woord”), verteller en artistiek leider van Muze van Zuid, een vijfdaags festival in Amsterdam Zuid. Tijdens dit festival klinkt de muziek van Sweelinck, Henriëtte Bosmans, Schubert en andere musici en componisten waar de straten in dit stadsdeel naar vernoemd zijn.

Huib Ramaer

Eerste herinnering aan de stad

Ik ben in Eindhoven geboren in 1963, maar in 1982 ben ik naar Amsterdam gekomen, omdat ik vaag het idee had dat ik ‘iets met kunst wilde doen’. Mijn broer en zus zaten hier al. Dit is een stad waar ik altijd van heb gehouden. Mijn eerste herinnering is een rondje Amsterdam met de familie, ik was 12 en vond het hier fantastisch. We gingen naar het Historisch Museum, in de kantine daar stond een enorm beeld van Goliath en ik at er kroketten op brood. Toen was ik om. 

FAVORIETEN VAN HUIB

Welke Amsterdamse straat klinkt het mooist? 

De Ceintuurbaan, een perfecte mix van geroezemoes op straat en het verkeer, met de tram er zo tussendoor. De platanen die daar staan geven het een mooie akoestiek. En de Eerste Sweelinckstraat, vernoemd naar een groot componist uit de 17e eeuw. Tijdens het festival wil ik daar trombonisten van het Conservatorium van Amsterdam zijn muziek laten spelen. Hier staat ook het beeld van André Hazes. Het is één en al muziek in die straat.

Wat is de beste eigenschap van Amsterdammers?

Ze zijn heel recht voor zijn raap en lekker extravert, waardoor je onverwachte gesprekken hebt. Dat heb je in Eindhoven toch minder. Ik zat als verse Amsterdammer bij een roti tent in de Eerste Sweelinkstraat toen er een marktkoopman van de Albert Cuyp binnenkwam, mij aankeek en die zei “Mot je nou kijken, hij eet roti met mes en vork, het lijkt hier wel een sterretent.” Ik doe dat trouwens nog steeds, met mes en vork. Maar ik moet dan wel altijd aan die man denken.

Wat is de slechtste eigenschap van Amsterdammers?

Ik erger mij kapot aan mensen die in hun Ferrari de Willemsparkweg als racebaan gebruiken. Maar dat zijn ook geen echte Amsterdammers. 

Lievelingscafé in de stad?

Plekken die dwars door alles heen zichzelf zijn gebleven. Café Gruter is zo’n plek en Café Welling. Of Café Wildschut, dat is een beetje mijn kantoor. Het leuke van die plek is dat als je om je heen kijkt, je allemaal prachtige gebouwen ziet die heel gewild moeten zijn voor projectontwikkelaars, maar die allemaal lekker dwars niet-commercieel zijn. Buurthuis Lydia, Het Nieuwe Huis - dat was vroeger een huis voor vrijgezellen - en de bibliotheek. 

Waar geef je te veel geld aan uit?

Horeca. Ik vind niets heerlijker dan in een kroeg werken. Kan mij niet schelen dat het duur is, ik geniet er heel erg van. Als ik iets heel saais moet doen, de btw-aangifte bijvoorbeeld, dan ga ik naar Coffee & Coconuts aan de Ceintuurbaan om het daar te doen en dan heb ik toch een leuke middag. 

Wat mist er nog in Amsterdam?

Er waren heel lang heel veel broedplaatsachtige plekken in de stad. Mooie gebouwen waar je gewoon je ding kon doen. Toegankelijke, goedkope podia, midden in de stad. Ik had tot ver in de jaren ’90 een plekje in het Bethaniënklooster in de Nieuwmarktbuurt. Gewoon om een beetje te rommelen en mooie dingen te maken, concerten te programmeren of zelf op te treden. Heel veel van die plekken zijn commercieel geworden, of gewoon weg. Zo verschrikkelijk jammer. Je zit namelijk niet zomaar te strijken in het Concertgebouw. Er moeten ook plekken zijn waar je kunt uitproberen, nieuwe dingen maken, gekke stukken kunt uitvoeren.

Wie is je favoriete Amsterdammer?

Dat zijn er heel erg veel, maar als ik er één moet kiezen is het de violiste Amanda Maier, eigenlijk een Zweedse, maar meer echte Amsterdammers komen van buiten de stad. Ze schreef haar eigen muziek en toerde daarmee door Zweden en Noorwegen. Tot ze trouwde met de Nederlandse componist Julius Röntgen. Daarna mocht ze eigenlijk niet meer werken, en dus niet optreden. Ze heeft nog wel sporadisch op het podium gestaan, maar niet zoals voor haar huwelijk. Ze stierf jong, vermoedelijk aan tuberculose. Ik hoop haar een beetje uit de vergetelheid te kunnen halen.

Wat is je beste tip voor nieuwe Amsterdammers?

Ga op zoek naar de verborgen plekjes, weg van de pannenkoekenhuizen. En kijk minder op je telefoon en meer naar de stad.

Ben jij ook een trotse Amsterdammer en wil je graag je verhaal en favoriete plekken delen? Neem dan contact met ons op via redactie@iamsterdam.com.