Hoe geconditioneerd zijn wij met zijn allen

Het meisje is mooi en gehoorzaam, de jongen stoer en actief. En zo is het, zo wordt ons dat verteld, al jaren en jaren en jaren. “Ik trek een jurk aan en speel moedertje. Jij draagt een snor en bent vadertje.
En jij. Jij bent ons kind. Maar wij zijn te arm om voor je te kunnen zorgen. Dus sturen we je met wat oud brood het bos in. Dan ben ik een fee en verander ik jou in een pop van hout. En dan, dan begint ons avontuur.” Waarom doen we de dingen “zus en zo” alleen maar omdat het lijkt alsof iedereen het “zus en zo” doet? Laten we alles wat we ooit bedacht hebben over elkaar in een grote trommel stoppen, deze heel hard schudden en dan kijken wat er van overblijft. Alles moet anders