Orakels

Unmute schetst een futuristisch tafereel waarin mens en stem definitief gescheiden zijn maar waar een sterk verlangen heerst om communicatie en stemgeluid opnieuw met het persoonlijke en het lichaam te laten samenvallen. Door middel van sensors kanaliseren de dansers en de musici de digitale velden van stemgeluid. Zij worden door deze losgemaakte en ‘verstomde’ stemmen bezeten en veranderen zo van gedaante. Het idee van deze her-belichaming van stemmen komt van rituelen van bezetenheid in antieke beschavingen, bijvoorbeeld orakels die de stem van de goden vertolkten. Het refereert ook aan helende, bezwerende rituelen waarin de geest en de stem van een overledene het lichaam van de levende in bezit neemt. Als wezens van alle tijden en culturen - orakel, halfnaakte godheid, cyborg -  belichamen en ‘herstellen’ zij de meervoudigheid van stemmen.