Maar hoe zit het dan als je te laat geboren wordt? Te laat voor wat? En wie bepaalt dat het je tijd is, als je nog niet wilt? En wie houd je tegen, als je niet kunt wachten om het leven te beginnen?! Te vroeg? Maar ik wil NU!
Daar lig je dan, achter glas. Klein, te klein. Klein als een insect in een la van een museum. Maar jij leeft! Achter glas. Tot je, weken later, als was je Sneeuwwitje, uit het glazen kistje wordt getild en gekust.

“Hallo leven! Hier ben ik.” En als je dan 6 jaar bent en een bril krijgt? Zie je dan nog wat anderen zien? Zie je de wereld zoals hij is: helder zolang je blijft poetsen. Wat is er mis met -6 of -7? Ik zie, ik zie wat jij niet ziet, want mijn leven, is een leven achter glas. Achter glas is een voorstelling waarin Eric Borrias zijn kijk op het leven onderzoekt. Zijn leven. Van prematuur naar pre-montuur en alles daaromheen. Met verhalen. Omdat hij ooit zei: “Ik vertel verhalen omdat ik leef, waar ik ook zomaar dood had kunnen zijn.”