Non muore mai

Een jonge vrouw komt rustig en in volledige stilte het toneel opgelopen terwijl ze haar overjas dichtgeslagen vasthoudt. In het zwakke licht is haar gedaante bijna een schim. Het licht wordt langzaam sterker. Je kan de jonge vrouw nu goed zien. Ze beweegt nauwelijks, lijkt rustig, maar kijkt onwennig het publiek in. Ze is daar om geobserveerd te worden, ze is daar om veroordeeld te worden. De jonge vrouw is uitgeput en in haar gezicht kun je de sporen van haar recente beslissing aflezen. Was haar daad dan echt zo gruwelijk? Of verdient zij bewondering? Ze zal haar beslissing hoe dan ook haar leven lang met zich mee moeten dragen.