Vier disciplines - dans, scenografie, teksttoneel en live muziek

Er is een monster om mee te dansen en een troostend spooklied. Er zijn levensgrote poppen en stakende lichamen. Er is een ongemakkelijke worsteling met het tekortschieten van taal. MOT is een troost voor rusteloze bezoekers en angstige kijkers. „Ik staar naar een plek aan de wand. Mijn adem stokt. Ik wil niet bewegen. Mijn lijf staakt.”  van en door  Guy Corneille, Josephine van Rheenen, Jochum Veenstra en Roos Visser dramaturgie Czeslaw de Wijs.