Alles in de taal van vandaag

Julien Gosselin was de eerste die zich in Frankrijk waagde aan een theaterbewerking van een roman van Houellebecq. Met zijn bewerking van Les Particules élémentaires veroverde Gosselin in één klap zijn plek op de internationale kaart. Hij was de grote ontdekking van het Festival van Avignon in 2013, toen pas 26 jaar oud.

Met zijn theatercollectief Si vous pouviez lécher mon coeur, schopt Julien Gosselin met veel succes tegen het klassieke Franse theater aan. Hij kiest bewust voor hedendaagse teksten in plaats van de toneelcanon. Hij wil dat de teksten spreken in de taal van vandaag.

Gosselin: 'Theatermakers grijpen vaak naar de klassiekers en zeggen dan: die zeggen iets over onze tijd. Alsof het theater zich moet verantwoorden dat het nog bestaat.' In Joueurs, Mao II, Les Noms focust Gosselin zich op een aantal onderwerpen, die in al zijn producties steeds weer terugkeren: literatuur, geweld en de manier waarop men slachtoffer wordt van onzichtbare krachten die worden geproduceerd door de geschiedenis of de samenleving waarin men leeft.

Voor deze voorstelling put Gosselin uit werken van schrijver Don DeLillo die alle drie op hun eigen manier een verhaal over terrorisme vertellen: Players (1977), Mao II (1991), en The Names (1982). Joueurs, Mao II, Les Noms maakt deel uit van een groot project van Gosselin op basis van het werk van Don DeLillo. Als tweede deel wordt in maart '19 Vallende man gecreëerd met het ensemble van Internationaal Theater Amsterdam. ITA is voorlopig de enige plek ter wereld waar de twee delen te zien zijn.