Jeroen Brouwers

In zijn vroege roman Bezonken rood schrijft hij: ‘Ik begrijp het principiële verschil niet tussen een Japanse kampbewaker en een kloosterling.’ Vele jaren later schrijft hij met Het hout deze ervaringen van zich af. Brouwers doopt zijn pen in gif als hij het beeld schetst van een rooms klooster annex jongenspensionaat waarin een volkomen verziekte mannengemeenschap straffeloos haar gang kan gaan. Hij krijgt er in 2015 de prijs voor het beste Nederlandstalige literaire boek voor, de ECI-Literatuurprijs. Niet alleen worden de leerlingen door de kloosterlingen vernederd en gebrutaliseerd, ze worden ook seksueel misbruikt. Dit alles vindt plaats onder de verhullende mantel van een kerk die de naastenliefde propageert. De jonge broeder Bonaventura ziet zich voor een dilemma geplaatst. Verkiest hij de zwijgende medeplichtige te zijn die de slachtoffers zo goed als mogelijk helpt? Of besluit hij weg te gaan, waardoor hij ze aan hun lot overlaat?Er is een vrouw in de wereld buiten het klooster voor nodig om die knoop te kunnen doorhakken. Tijdens een bezoek aan de tandarts ontmoet Bonaventura de jonge weduwe Patricia. Maar ook nadat zij een geheime liefde ontwikkelen, blijft hij nog lange tijd besluiteloos.  Jeroen Brouwers: ‘Wat bezielde die mensen om te blijven en om te zwijgen? Dat was ook de uitdaging voor me: geloofwaardig maken dat Bonaventura niet weg kàn, niet spreken kàn.’ Vanuit die vraag regisseert Michiel van Erp – de gevierde filmer van o.a. de tv-serie Ramses – voor het eerst een theatervoorstelling in de grote zaal.