Een koffer

"Ik ben Nick Teunissen, theatermaker. In datzelfde jaar zong ik mijn allereerste liedje. Over kinderen die vluchtten uit oorlogsstad Sarajevo. Wist ik veel. Ik was een kind van twaalf. Opgegroeid in een land dat destijds al bijna vijftig jaar vrede kende. De gevluchte jongen van toen is mijn grote liefde nu. Al tien jaar. Begonnen in een bijna zaligmakende onwetendheid. Maar nu weet ik beter. Geen mens komt ongeschonden uit een oorlogsgebied. Hoe zijn of haar tunnel er ook heeft uitgezien. Hevig verliefd een verleden wegwuiven. Dat kan voor even. Weet ik nu.

Daarom speel ik mijn voorstelling ‘Enkeltje Holandija’. Over aantrekken en afstoten op zoek naar de waarheid. Op het toneel staat een koffer. Zijn koffer, ooit meegenomen en daarna ver weggestopt, omdat de inhoud, zijn verleden, te pijnlijk is. Ik kan niet anders. Ik moet hem openen. Wat voor gevolgen dat ook heeft...