'Aan de domheid valt niet te ontsnappen. Maar wij kunnen van onze domheid een persoonlijke, unieke domheid maken. Als wij toch moeten falen, laten wij dan op een zo hoog mogelijk niveau falen. Als wij toch vallen, dan zingend. Door zo kleurig en veelzijdig mogelijk dom te zijn, ontsnappen wij aan de banale grijsheid en de stijfheid, de twee gevaarlijkste kanten van de domheid. Laten wij van de domheid onze sterkste kant maken'. - Matthijs van Boxsel