Oscar Wilde

Oscar Wilde, veroordeeld vanwege zijn homoseksualiteit, beschrijft nauwgezet een even destructieve als verslavende passie. Liefde en haat, schoonheid en wrok, vrijheid en geloof vechten om voorrang. Het inzicht dat lijden het ware geheim van ons bestaan is, is het resultaat. Zonder schaamte of terughoudendheid beschrijft Wilde alle stadia van rouw, zijn woede, zijn pijn, zijn verlangen, de vergeving. De Profundis | uit de diepte roep ik is een mix van theater, dans, muziek en beeldende kunst. De verschillende disciplines benaderen de tekst van Wilde op de voor- en achtergrond als katalysator, predikant en louterend silhouet.

Het toneel als vrijplaats waar alles gezegd mag worden

Charli Chung’s De Profundis | uit de diepte roep ik is na Don Caravaggio (Frascati Producties, 2019) wederom een theatrale vertaling van een literair meesterwerk, waarin het pleidooi van een homoseksuele historische figuur onevenredig van toepassing is op het nu. Zoals Oscar Wilde in het schrijven van zijn brief een absolute vrijplaats vond, maakt Chung van het toneel zo’n zelfde ruimte. Een woedeverzamelplaats. Een biechtstoel waar alles luidop gezegd kan worden. Een plek waar de diepste en donkere gedachten het licht zien.