Pijnlijke lichtvoetigheid

Hoe meer iedereen zijn best doen om grip op de situatie te krijgen, hoe meer die uit de hand loopt. In weinig woorden wordt veel gezegd, nog meer niet gezegd, veel begrepen en veel misverstaan. De tekst van Magne van den Berg is van een pijnlijke lichtvoetigheid en laat zich lezen als een gedicht waarin de beelden ontstaan in het hoofd van de toeschouwer. 

De Roovers kiezen er uitdrukkelijk voor om in deze bijzondere tijd een korte voorstelling met beperkte crew en dito decor te brengen. Niks in de handen, niks in de mouwen. Het stuk vraagt dat ook niet. Het is “coronaproof” in sé; zonder in te boeten aan theatrale en artistieke kwaliteit.