Geweld

De vader van Chris Keulemans werkte in de jaren zestig in Irak als agrarisch ingenieur. Chris ging er naar school, leerde zwemmen op de sjieke Al-Wijah Club en zwierf rond met de bedoeïenenkinderen in de buurt. Enkidu Khaled werd in Bagdad geboren in 1985, tijdens de oorlog tussen Irak en Iran. Hij woonde op een boerderij in het dorpse gedeelte van de stad, omringd door dadelbomen, appelbomen, honden en koeien. Zijn vader vocht in het leger. Enkidu verliet Bagdad in 2008 en sindsdien leeft hij in België.

Op toneel wisselen de twee mannen beelden uit. Herinneringen aan een groene stad, een zwierige stad, de parken en monumenten, de pleinen en bazaars. Maar ook beelden van schietpartijen en ontvoeringen in het chaotische Bagdad na de val van Saddam Hussein. Vertellen de twee mannen de waarheid? Zijn hun herinneringen nog intact, of zijn ze voorgoed vergiftigd door de angst die de stad gaandeweg in bezit nam? En vergiftigd de machteloze pijn die het tot op de dag van vandaag doet om de laptop open te klappen en te zien hoeveel autobommen er zijn afgegaan, hoeveel slachtoffers er zijn gevallen in de straten die ze zich zo goed herinneren. Zo ontstaat er een voorstelling die gaat over de vraag hoe geweld een mens kan veranderen.