Actrices 

In Actrice zijn het de actrices die de hoofdrollen spelen en mogen schitteren. Het is ook een ode aan het theater zelf, waar het leven ten volle geleefd wordt en zelfs de doden weer opstaan. We maken kennis met een gevierd theateractrice in de laatste dagen van haar carrière. Ze heeft aangekondigd te stoppen. Omringd door talloze boeketten van haar bewonderaars, ontvangt ze haar collega's en geliefden om afscheid te nemen. Rambert schreef dit stuk oorspronkelijk voor de acteurs van het Moskouse Kunsttheater, waar hij net met veel succes Clôture de l’amour had geregisseerd. Met in zijn achterhoofd de grote Russische actrice Eugenia Dobrovolskaia, die hem vertelde over haar lange carrière in een land waar kunst altijd politiek is. Rambert dacht ook aan het Russische publiek dat in de eerste plaats komt voor de acteurs en hen overstelpt met bloemen. Aan de verlichte bloemenstalletjes in de besneeuwde straten van het winterse Moskou, die de hele nacht open blijven. En aan La Dame aux camélias en andere stervende vrouwen omringd door bloemen. Pascal Rambert (1962) is auteur, theaterregisseur, filmmaker en choreograaf. Bij het Théâtre des Bouffes du Nord, waar hij sinds januari 2017 huisregisseur is, maakt hij een nieuwe versie van Actrice, met hoofdrollen voor twee fantastische actrices: Marina Hands (César voor beste actrice) en Audrey Bonnet (Palmarès du théâtre - prijs voor beste actrice).

Brandhaarden 2018 

Peter Brook (1925) wordt door The Independent (en vele anderen) "de grootste nog in leven zijnde theatermaker" genoemd. Hij heeft de theatergeschiedenis van de 20e eeuw mee vormgegeven. De invloed van zijn bekendste boek, The Empty Space, is niet te overschatten. Hij stond lange tijd aan het roer van het Théâtre des Bouffes du Nord, al 35 jaar een podium voor theatervernieuwing en onderzoek. Dit theater en de makers die er werken staat centraal tijdens Brandhaarden 2018. Het festival blikt terug op een bijzonder tijdperk voor dit podium, maar heeft tevens oog voor de actualiteit en de toekomst. Hoe gaat een theater (en de nieuwe leiding) door met zo'n rijke en bijzondere geschiedenis?