Waar zit nou precies de angst

In haar meest recente dystopische Netflix serie 1983, beschrijft Holland een Polen waar het communisme als enige niet is gevallen, en autoritarianisme en isolationisme hoogtij vieren. Tijdens de Vrijheidslezing gaat Agnieszka Holland in op de gevaren van autoritarisme voor Europa.

Voor haar generatie is de dreiging van autoritaire regimes nooit ver weg geweest, en daarom is zij als geen ander in staat de huidige staat van Polen, en de beperkingen van verworven vrijheden te duiden. Ook duidt ze het begrip vrijheid. Als de Polen stemmen voor een partij als PIS, moeten we dan niet accepteren dat ze graag een autoritaire leider willen?

Is het begrip ‘vrijheid’ soms overrated?

Maar wat doe je als filmmaker, wanneer de fantasie en dystopische scenarios steeds meer lijken door te dringen tot de dagelijkse realiteit? Durf je dan nog alles maken wat je zou willen maken? En wat is je rol en verantwoordelijkheid als filmmaker in het waarschuwen voor gevaarlijke tendensen in de samenleving?