’Soms zijn er momenten dat ik me zo voor je schaam!’ roept mijn jongste zoon als de veiligheidsriem van een attractiewagentje vanwege mijn dikte niet goed dicht gaat en er twee vrijwilligers aan te pas moeten komen om de riem goed te sluiten. Een typisch gevalletje Vette pech! Ik noem het ook wel ‘regenhumor’; iets triests waar je later om kunt lachen.

Dit verhaal van Paul de Leeuw is tekenend voor zijn nieuwe voorstelling Vette Pech!: een theatershow vol verhalen, improvisaties en kleine liedjes, over alle ‘vette pech’-momenten in het leven. Zo vraagt hij zich af waarom hij ooit gestopt is met dansen: “Vroeger danste ik met alles en iedereen, maar dat gevoel is nu weg. Door het drukke gezinsleven, door gezondheidskwaaltjes. De laatste keer dat ik met mijn man danste was op een feestje waar onze kinderen bij waren. Weer werden we keihard geconfronteerd met hun mening. Vette pech! Maar als twee mannen kunnen wij hier samen dansen en dat is weer alles behalve Vette pech!, een Groot geluk!”
Maar goed, pech is een onvermijdelijk gegeven in ieders leven. Daar moet je mee leren omgaan.