Als Bronst een natuurdocumentaire zou zijn, dan was Yvonne de paradijsvogel. En paradijsvogels maken rare sprongen, zeker als ze zich willen voortplanten. Bronst gaat over dierlijke driften. Over de beestachtigheid die onder onze deftige dasjes schuilgaat. Bronst is een vileine paringsdans met het leven. Een race tegen de biologische klok. Met wanhopige betogen, fluwelen liedjes en weinig tact. Want het is eten of gegeten worden.   Na het behalen van de finale van het Amsterdams Kleinkunst Festival in 2014, debuteerde Yvonne met Sirene, waarin ze avond na avond het brandalarm door de theaters liet loeien. Een voorstelling én ontruimingsoefening voor het theater ineen. Zo maakte een groot publiek op ludieke wijze kennis met de warmbloedige Limburgse furie. Nu is ze te zien met Bronst   “Yvonne is een groot talent en grijpt je bij de kladden” Jury Amsterdams Kleinkunst Festival.