Elke dag worden we blootgesteld aan een spervuur aan informatie en indrukken. Soms zou je die niet aflatende, pulserende stroom prikkels willen stopzetten. Om weer op adem te komen en je eigen hartslag opnieuw te voelen. Dus sluit je je ogen en oren. Om er dan achter te komen dat aan de binnenkant van je oogleden toch beelden blijven verschijnen en dat er in de holtes van je hoofd nog steeds flarden van geluiden en stemmen echoën. In haar solo Almost alive bevraagt Sabine Molenaar wat er gebeurt als je je totaal afsluit voor de turbulentie van de buitenwereld en een tijd- en grenzeloze binnenwereld betreedt.

Over de choreograaf
De Nederlandse Sabine Molenaar (1985) is een opvallend talent met sinds 2012 een eigen groep (Sandman) in Brussel. Ze studeerde moderne theaterdans aan de Amsterdamse Hogeschool voor de Kunsten en danste daarna o.a. bij choreograaf Ann Van den Broek. In 2008 verhuist ze naar Brussel en werkt daar ruim twee jaar met het internationaal befaamde collectief Peeping Tom. In 2012 richt ze haar eigen productiekern op, Sandman. Hierbinnen maakt ze dansfilms en dansvoorstellingen. Na That’s it (2013) en Touch me (2015) is Almost alive (2017) haar derde solo.