Waysbort begon haar danscarrière bij de wereldberoemde Batsheva Dance Company van Ohad Naharin. Van deze choreograaf zag ze een voorstelling die haar niet meer losliet: Sinking of the Titanic (1986). Het stuk is geïnspireerd door het onverzettelijke orkest dat bleef doorspelen. The show must go on... geen van de orkestleden overleefde de ramp. Jaren later, in 2017, maakt Waysbort een eigen interpretatie van deze voorstelling. Naast de onvermijdelijke ramp, de wanhoop, de scheur in mensenlevens benadrukt ze ook hoop en kameraadschap. Abstracte danstaal wordt menselijk gemaakt en daarmee trekt Waysbort de toeschouwer het werk binnen.

Ruim 25 jaar geleden begonnen Andrea Leine en Harijono Roebana hun gezamenlijke carrière. In hun voorstellingen gaan hedendaagse dans en live muziek uit Azië en het westen prachtig samen. De dans en muziek worden uitgevoerd door hun uitstekende dansers en musici van wereldfaam.Al speelde muziek een hoofdrol in hun vorige producties, deze keer slaan Leine en Roebana een andere weg in en maken een voorstelling zonder muziek. Of anders gezegd: ze gaan op zoek naar de muzikaliteit van het lichaam. Zes mannelijke dansers geven met hart, hoofd en lichaam gestalte aan een wereld waarin uitersten elkaar raken: uitputting en verstilling, vrolijkheid en somberheid, verstand en passie. Tegelijk is Sweet Demon een 'liefdevolle bezwering' van de dansdemonen van het choreografenduo; drie dansvernieuwers en één romanpersonage die een grote invloed hadden op het denken over het lichaam: Richard Foreman, Trisha Brown, Carlo Gesualdo en Dr. Frankenstein.