Drie vrouwelijke dansers schetsen met hun lichaam ritmische patronen in de ruimte, een installatie van wanden en zichtlijnen van beeldend kunstenaar Krijn de Koning. Componist Tom Parkinson liet zich voor zijn soundscape eveneens inspireren door de principes die ten grondslag liggen aan Crippled Symmetry. Zo ontstaat een broze ordening van beweging, ruimte en klank die langzaam afkalft naarmate de tijd verstrijkt, om via vertraging en verstilling uiteindelijk een vaste vorm te vinden. Een intense ode aan de ‘kreupele’ symmetrie, de imperfectie en de menselijke feilbaarheid.