Het verleden onderzoeken aan de hand van dans

Kun je kijkend door de lens van wat voorbij is, iets over de toekomst zeggen? Choreograaf Michiel Vandevelde onderzoekt het verleden aan de hand van de westerse, moderne, hedendaagse dans. Hij leest de choreografieën van onder anderen sleutelfiguren als Isadora Duncan en Anna Halprin als codes en tekens uit het verleden om de toekomst te duiden. Hun choreografieën reflecteren belangrijke bewegingen uit de voorbije eeuw, zoals het fascisme, communisme of neoliberalisme. Om de invloed ervan duidelijk te maken kiest Vandevelde niet 2019 als vertrekpunt, maar plaatst hij zich juist verder in de toekomst. Het is het tijdperk ná een klimaatcatastrofe. Welk ideologisch gedachtengoed zien we terug in de choreografieën? Wat als dit werk het enige is dat de huidige mensheid overleeft? Hoe zouden wezens uit deze toekomst de dans uit de 20ste eeuw interpreteren? Zie hier hoe een choreografie sciencefiction wordt.