I’m pretty when I cry. I’m ugly when I cum. I’m free when I die. Dit is een Griekse tragedie.

Interactieve danspaal

Gefascineerd door Euripides’ Iphigenia in Aulis, over het offer van een meisjeslichaam in een mannenstrijd, verkent zij het grijze gebied tussen geweld en erotiek. Met Iphigenia als haar heroïsche alter ego eist zij een plek op voor haar duistere binnenwereld, in een zweterig duet tussen haar lichaam en een metershoge paal. Ze zet de verhoudingen tussen haar lichaam en de paal op scherp: samen met geluidskunstenaar Mári Mákó bouwde ze haar eigen interactieve danspaal, die zij bespeelt met haar lijf als een muziekinstrument. Het harde, onbeweeglijke, glimmende stuk staal krijgt een eigen stem en is geen passief object in een feministische vrouwenfantasie.