Meervoudige belichting en bijzondere ontwikkelmethodes

Onishi's foto’s zijn enorm expressief dankzij de creatieve toepassing van meervoudige belichting in de donkere kamer en bijzondere ontwikkelmethodes, waarbij hij gebruikmaakte van fotopapier, borstel, zeer hete chemische baden en opzettelijke verkleuring met azijnzuur. Het resultaat is een collectie aan dromerige – en soms sinistere – fotomontages, waarin naakt, stadsgezichten, bomen, portretten en interieurs lijken te versmelten in schilderachtige streken van de fotografische vermenging. De kunstcriticus Shuzo Takiguchi beschreef Onishi’s werk dan ook als “merkwaardig vertroebelde opgeloste toestanden van ruimte en tijd”. De performatieve kracht van zijn werk, die ligt in het gebruik van fotografie als ‘handeling’ en als gevoelsuiting in plaats van document, lijkt een vroege voorloper te zijn van (en was wellicht een inspiratiebron voor) de rauwe, poëtische beelden van de Provoke-generatie. Hoewel hij eind jaren vijftig als een donderslag bij heldere hemel in de wereld van de fotografie was verschenen, voelde Shigeru Onishi zich daar nooit goed thuis, en al na twee à drie jaar ging hij over tot het maken van abstracte inktschilderingen.

Shigeru Onishi

Shigeru Onishi (1928–1994) was een Japanse wiskundige die in 1955 met zijn tentoonstelling de aandacht trok van de fotografiescene in Japan en een rol speelde in de subjectivistische stroming binnen de fotokunst. Na een paar jaar verdween hij echter weer uit de fotografiewereld.