Collaborateur versus meestervervalser

Op de tentoonstelling komt het verhaal van Lentz samen met dat van Alice Cohn (1914-2000), een Duits-joodse graficus die in 1936 naar Nederland was gevlucht. Als lid van het verzet bewees zij dat het zogenaamd perfecte persoonsbewijs toch te vervalsen was. Door gebruik van blanco documenten, het verwisselen van foto’s en het aanpassen van details heeft zij in het geheim de levens van honderden mensen gered. Het verhaal en verzetswerk van Alice Cohn zijn onbekend in Nederland omdat zij kort na de oorlog emigreerde. Haar daden nuanceren het overheersende maar onterechte beeld van de passieve joodse houding tijdens de oorlog.

Het Nationaal Holocaust Museum toont een groot deel van haar persoonlijk archief, dat zij haar hele leven bewaard heeft en nu in het bezit is van haar dochter. Het bevat onder meer tientallen proeven, vervalste documenten, valse stempelafdrukken, gereedschappen en blanco persoonsbewijzen. Bijzonder is een schriftje met oefeningen om vervalste handtekeningen te maken. Het museum toont het archief samen met persoonsbewijzen uit de eigen collectie, die laten zien op hoeveel verschillende manieren de documenten te vervalsen waren.