In de expositie is driedimensionaal, veelal keramiek werk te zien van Jorge Luis Barragán Castaño, Zahar Bondar en Natasha Rijkhoff. Water klatert uit de keramieken sculpturen van Natasha. Ze transformeren hun omgeving tot een plek waar herkenning en vervreemding samenkomen. De poëtische tuin is een terugkerend thema, ook in Jorge's sculpturale objecten uit zijn 'Garden of Drawings', waarbij de tekening voor hem een manier is om gedachten te materialiseren in zeer contrasterende media.

Zahar laat zijn levensgrote menselijke figuren niet alleen met elkaar communiceren, maar juist ook met de andere werken in de expositie. Interactie ligt ook aan de basis van fotogrammenserie 'Exposure' van Tibor Dieters, gemaakt door postpakketjes verbouwd tot pinhole camera te versturen naar nietsvermoedende galeries. Ten slotte voegt Myrto Christou aan de poëtische ambiance van de tentoonstelling een donker randje en een vleugje humor toe met haar kleurrijke 'mood paintings'.