Poëtisch artistiek oeuvre

Met het gebruik van analoge fotografie, het maken van unieke afdrukken, het al tientallen jaren bezig zijn met hetzelfde onderwerp en vooral door de tijd die het kost om elk individueel werk te maken, heeft Jean-Luc Mylayne een even radicaal als poëtisch artistiek oeuvre gecreëerd dat tot op heden ongeëvenaard is.

De vogel als individu

Op het eerste gezicht lijken de foto’s van Jean-Luc Mylayne willekeurig gekozen alledaagse beelden, gesitueerd in de overgangsgebieden tussen ongerepte natuur en het platteland. Naast de volop aanwezige natuur zien we in de verte of aan de rand van de foto’s tekenen van menselijke beschaving: een huis, een weggetje, een hek of muurtje. Op elke foto staat een vogel. Zoals de precieze geografische locatie onduidelijk blijft, zo zijn ook de specifieke kenmerken van de vogels soms nauwelijks te onderscheiden. Wanneer de dieren in actie zijn gefotografeerd, lijken ze vervormd en wazig. Soms zijn de gevleugelde protagonisten pas na een tweede keer kijken te vinden, in die delen van de foto die onscherp zijn of aan de rand van het beeld, waardoor ze afgesneden zijn.

Deze schijnbaar non-hiërarchische beeldcompositie wijkt af van het perspectief van ornithologische studies of de klassieke natuurfotografie, die beide gericht zijn op de onderscheidende kenmerken van vogels of van bijzondere flora.

Mylayne concentreert zich op een specifieke vogel als individu en niet zozeer als specimen van een bepaalde soort. Zijn beeldcomposities komen voort uit een precies gekozen combinatie van lichtcondities, weer en jaargetijde, als ook uit de keuze van het kader en de positie van de vogel. Elk ‘tableau’ is doordacht; geen detail, hoe klein ook, is toevallig. De beelden zijn vernuftig gecomponeerd en passen altijd in de conceptuele benadering van de kunstenaar.