Sterfelijkheid en de reflectie op het leven

Roos van Geffen (1975) staat zo ongeveer halverwege het leven en ervaart de sterfelijkheid van alles rondom haar heen nu meer dan ooit. Wat verdwijnt als iemand sterft, welke sporen laat je na? De tentoonstelling bestaat uit een combinatie van bestaand en nieuw werk, variërend van de boeken- en geluidinstallatie Media Vita, de video-installatie De laatste maand en het sensuele drieluik Eat Love Die. Ze is gefascineerd door menselijke emoties. Niet de heftige, maar juist de subtiele, het onderhuidse. Een verademing in deze tijd van emotionele heftigheid.

“Eat Love Die is geen rechtlijnig verhaal. Ik nodig de kijker uit vrij te kijken en te reflecteren op zijn eigen leven.”