Vele gezichten

Vanaf het ontstaan rond 1600 trok de buurt verschillende groepen immigranten, onder wie veel Portugese joden. In de 18e en 19e eeuw groeide de armoede in de drukke, levendige buurt en tijdens de asgrauwe jaren van de Tweede Wereldoorlog en vlak daarna was het een plek van onbeschrijfelijk leed. In de jaren 70 en 80 van de vorige eeuw veranderde de buurt drastisch door de aanleg van de metro en de komst van het omstreden stadhuis-muziektheater.

De buurt blootgelegd

Waterlooplein. De buurt binnenstebuiten vertelt verhalen uit deze vierhonderd jaar geschiedenis met foto’s, filmmateriaal, 3D-reconstructies en objecten. Een bijzondere plaats hierin hebben de bodemvondsten. Ze werden gevonden in beerputten die, toen het terrein braak lag voor de komst van de ‘Stopera’, werden blootgelegd en vertellen veel over de mensen die hier woonden en werkten. Zo wordt een beeld geschetst van een buurt die niet meer bestaat.